Wanneer zoek je hulp?

De liefde tussen ouders en kind is van unieke waarde. Ouders doen ontzettend veel om hun kinderen te helpen zich te ontwikkelen tot mensen die zichzelf kunnen redden in de maatschappij.

Een van de meest opvallende verschijnselen bij buitenlandse adoptie is dat de kinderen worden overgeplaatst van een veelal zeer slechte situatie naar een potentieel optimale situatie.
Adoptiekinderen hebben daardoor geweldige mogelijkheden gekregen en veel kinderen hebben die kans ook benut.
Er was in het verleden weinig bekend over emotionele verwaarlozing en de mogelijke effecten daarvan.
Tegenwoordig worden adoptieouders van te voren ingelicht over allerlei problemen waar zij met de kinderen mee te maken kunnen krijgen. Deze voorlichting geschiedt door Bureau Voorlichting Interlandelijke Adoptie (SAV).

Bij adoptiekinderen kunnen "gewone problemen" spelen die goed te verhelpen zijn met het beschikbare hulpverleningsaanbod. Zulke moeilijkheden duren dan gelukkig meestal maar een bepaalde periode.

Anders is het echter met problemen die verband houden met vroegverwaarlozing en/of mishandeling.
Zo'n voorgeschiedenis zou dan hebben kunnen leiden tot een breuk in de basisveiligheid van een kind, hetgeen later hechtingsproblemen tot gevolg heeft.
Dit kan vooral in de relatievorming met ouders en andere gezinsleden een probleem worden.
Het is raadzaam om hiervoor zo vroeg mogelijk professionele hulp in te schakelen.
Door de moeilijkheden kunnen er grote spanningen in het gezin komen. Als de problemen aanhouden, zullen ouders na verloop van tijd uitgeput raken, zich verward voelen en vaak zien wij ook dat ouders zich schuldig gaan voelen omdat zij denken gefaald te hebben in de opvoeding van hun adoptiekind.
Meestal wordt de moeder het eerst door het problematische adoptiekind afgewezen, zij is immers meestal de belangrijkste verzorger.
In die sfeer worden ouders nogal eens tegen elkaar uitgespeeld. Dat heeft soms zelfs tot gevolg dat de ouders elkaar niet meer begrijpen en er over echtscheiding gepraat wordt.
Ook kunnen er grote spanningen ontstaan bij de andere kinderen in het gezin.
Tenslotte kunnen dan nog de sociale contacten van het gezin verstoord worden, zoals contacten met vrienden, met familie, met buurtgenoten en soms ook met de school.

En dan is het isolement van het gezin compleet.

Maar zo ver hoeft het niet bij iedereen te komen.
Heel belangrijk is dat ouders de problemen niet uit de weg gaan of bagatelliseren, maar ze onder ogen zien om vervolgens hulp te zoeken.
Hoe eerder, hoe beter.

Waar het om gaat, is dat het optimaal haalbare gerealiseerd wordt tussen ouders en kind.
Is eenmaal het besluit genomen om professionele hulp te vragen, dan zullen de adviezen elders op deze site u bij het zoeken naar passende hulpverlening wellicht van pas komen.